Ознакомьтесь с нашей политикой обработки персональных данных
  • ↓
  • ↑
  • ⇑
 
08:25 

сіжу ды чакаю на сьвежы хлеб...
а потым на выкоп з рыдлёўкай...і да другой гадзіны перабераньне лапатай зямлі...абед і зноў тое да вечара
я хачу дамоў...гэта адзінае асэнсаванае жаданьне, ну хіба што яшчэ...я хачу пяльчаткі,бо рукі сьцёрліся шо піпец)

а насамрэч, капаць гэт афігенна цяжка і цікава))))

у нас тутака,няма цёплай вады...каналізацыі, ложкаў...за тое ёсьць інтэрнэт ды кампутар)))

ня...

02:38 

а за окном такой печальный бред...(с)

как и внутри...

20:43 

заяпала


да...усё...да,менавіта зараз. таму шта...
Тамушта не магу трапіць да дому раней чым палова жніўня...
я нашусь па пакою ды бію посуд...але ён не біецца...
заяпала...
ад маіх джынсаў сьмярдзіць...строй не пашыты,сэсія завалена...
на апошнія грошы я набыла мапу...на апошнія 65 у.янотаў...

паеду да Ўладава з польскага боку глядзець на Беларусь...і адзінае што бачыць,пагранцоў лялечных ды сапраўдных...

03:13 

ты сядзіш у капілюшы, ты усьміхаешся адзіным вобразам...
я нікому тады, тады вельмі даўно, у мінулым жыцьці, не казала...што было прыхована для цябе ў нутры

06:02 

разбежавшиеся в разные стороны, не можем проститься навсегда...
как однотонно входит воздух в лёгкие и монотонно дни входят в жизнь...не перестраивая,только пристраиваясь.
глубокий вдох, ловлю на мысли, глубокий выдох, воспоминание...
меня поражает стрелой.

15:36 

шаг за шагом...в моих мыслях рой небывалого...
в моей голове нечто смертельное,убивающие, упивающееся мною...
ходить - нет...сидеть- нет...
и буд-то в тысячи каробках оно роется, отыскивает именно тот день...именно тот момент где всё пошло от еачала до конца...
я думаю...я думаю над этим каждую минуту...нет, не я думаю...кто-то там думает...
я всё отпустила и сбежала...но оно нагонят и скоро ворвётся в меня и разорвёт на тысячи...
не хочу быть разбитым зеркалом гномов...

15:50 

чарапушкі ды косткі)))

мая новая зацікаўленнасьць ў архіалогіі - антрапалогія фізычная)))

04:32 

НЯ!
дя, і зноў...зноў ноч, мы з цюленем сідзім і вучымся, дакладней, ён рыхтуецца да іспыту , а я дамалёўваю мапкі каб нас да яго дапусьцілі) люблю я нас))) марнуем час на ўсялякіх грыфінаў, шакалядкі ды мега разумныя размовы-склокі, разьбіраем нашы галовы на кавалкі ды паказваем адзін-аднаму...а лепей бы вучыліся)
заўтра а восьмай кансультац'я і трэ аддаць свае хвасты...а яны ня хочуць...схаваліся. от жаш)
а МІша як заўсёды сьпіць, бо адна з яго дзяўчын зьехала...сумуе мабыць)
ех, таз праньня-выпраны...
светало (с)

14:42 

ўчора -
ўчора я была паміж дзьвух агней, яны танчылі , бегалі і слухалісь толькі мяне. гэтыя шары сьпёкі былі прывязаныя да мяне)
ўчора я ўпершыню паспрабавала валодаць вагнём)
эхх))я сабою ганаруся))))

14:24 

да мне хочется написать пост длинной в километры, весом в киллограммы моих ощущений...
метать,плакать и резать руки. вращать себя на грани пессимизма, как много лет назад. ходить по городу с параноидальными мыслями.
глубокий вдох...
глубокий выдох...
прошлое...такое верное, не отстающее ни на минуту...посекундно предлагая вернуться...в коолициями со снами...они хотят меня вернуть. в ту бесконечную пустоту многих лет,в ту безрозличность и жизнь попахивающую трупизной...
а я всё не возвращаюсь...а я всё думаю...всегда,постоянно...думаю...
то ли это...тот ли это день...та ли это жизнь.
я хочу вернуться...в себя старую,в себя полу-мёртвую...
я хочу...но без шансов...
километры лабиринтов, зелёных, папахивающих не одной параноей...
и всё не от-того...что сейчас плохо или хорошо...только от-того, что мы мереемся силами...

13:32 

кветкі памерлі, яны тыднямі глядзелі ў столю,а потым раптам у падлогу і пачалі паміраць...
няма дня каб я не падумала аб мінулым...не шкадуючы...проста...
ад пояў па ўсяму целу расьцекліся сіня-зялёныя плямы...
і адзіная сьпёка навокал...

01:14 

+ яшчэ адно вясельле летам...
- мой моск

мне так падаецца,што мір вар'ят...а я...ая...
мне нічога не вядома,толькі ў апошні момант. цэлы год даведкі пра ўсё у апошні момант...не год...дурдом...

зараз навокал адзін толькі Флёраўскі "Рэмонт"...паўсюль...

да...нават так мне падаецца...
да...

01:15 

я переломанная,перешедшая босыми ногами по углям асфальта. руками солнце закрывая и стиная как у столба позора. клеймённая,престарелая,сонная...таким миром нвслаждений,бегом и прыжками...мне так хочется спать...
мне так страшно видеть сны

03:54 

галоўнае у архіолаге,гэта ,канешне, каб капаць умеў,а калі не умее... дык разве ж гэта археолаг?! вось і я так лічу.
але мае карма б'е усе рыкорды... амаль два гады вучуся на гэту цудоўную прафесію, мару хоць убачыць што такое раскопкі...але...але...восеньню два тыдні раскопак,а я хворая з амаль адваліўшыміся ныркамі...
з 19 сакавіка і зноў практыка,і што вы думаеце, паеду я капаць? не! таму шта 10 чалавек з 31 аднаго застаюцца дакуметаваць на універы...
а летам калі будзе месяц практыкі, мне што-небудзь адырве і цэлы ліпень добрыя лекары будут прыдумваць як мне гэта прышыць...
карма...гэта ўсё толькі карма...



а тым часам недзе у цудоўным горадзе N.,у якім я была ў дзяцінстве, дзе стаіць дзядзічка Л. і паказвае на ўсход, будуюць храм...толькі каму?! да...

01:48 

а знаете как обидно читать польский форум реконструкторов,особенно там где тканый лён,крашенный натуральными красителями в любой цвет, продают?!
обидно...по-тому, что я этого ещё делать не умею...
и бусиков стеклянных у меня нет...
и из глины кубок себе сварганить не могу...
...ну просто реконструктор-неудачник...

20:18 

ужо амаль год...

20:07 

такія шэрыя дні, ніякія,абыякавыя
дождж на галаву, твары, загоны...
і зноў па колу...ты ,я і крыўды
з-за чаго? з-за каго?
невядома мне пакуль,колькі такое магчыма вытрымаць, але ніхто не казаў,што гэта павінна быць лёкка...
...

намалюю усё, што патрэбна...
ды буду шыць сваю 15-ху...
потым паеду у Менск, папіць піва,убачыць сяброў.
можа траплю на БЗ...а можа й не...хто ведае...
Буду сідзець у Трактыры і думаць, чаму навакольле так хутка зьмяняецца

21:47 

па ціху падсажваюся на эксперыментальную архіалогію...пакуль толькі тэарытычна...
але думак і планаў у галаве адразу на пяць год наперад...))))
прэ пазітыў)

09:33 

сесія амаль скончылась...застаўся адзін іспыт...два дні пратрымацца...
а далей..."кишки,мясо,сотона,весь мир в труху"(с)
два іспыты залічаны..хоць і на тры...але галоўнае ,што залічаны...
так...праз 2 з паловай гадзіны пісьмовы адкрыты тэст...па перадызыцыі архіалогіі, плюс методыкі...

08:02 

сёньня,праз 4 гадзіны пісьмовы іспыт па методыкам даследваньня археалагічных раскопак...
а заўтра будзе вусны...
а ў пятніцу будзе пісьмовы па гісторыі археалогіі ў Польшчы...
а ў субботу вусны...
а потым мы выпьем па куфлю піва і паедзем у санях да Менску...і на працягу ўсёй дарогі я буду спаць...
не...я буду спаць праз увесь тыдзень...
усё гэта толькі казка...
добравыспаннага чалавека не існуе

Беспечность падающего снега.....

главная